(Zorg)professionals

Sam3 is voor zorgaanbieders, overheden en gemeente een interessante partner. Niet alleen werken zij vanuit een duidelijk visie, kunnen ze door hun concrete aanpak daadwerkelijk een beweging bij mensen opgang brengen. De uitdaging van Sam3 is geslaagd als ouders de WIE-vraag kunnen beantwoorden en medewerkers bij gemeente en zorgaanbieders dus weten  wie in het dagelijkes leven naast hun client en/of bewoner en betrokken kan worden bij vragen die de zorg- en ondersteuning heeft bij de uitoefening van haar taak.

Samen Alles Mogelijk! – Durft u deze uitdaging met ons aan!

 

Uitgelicht – Visie Sam3

Een mens heeft vele rollen in zijn leven. Zo is zij partner, ouder, begeleider of manager, (volwassen) kind. De rollen die mensen hebben bepalen de taken die zij op zich nemen en daarbij behorende verantwoordelijkheden. De ouder heeft als taak en verantwoordelijkheid haar kind te ontwikkelen en groot te brengen naar een volwassen plek in de samenleving. Zo heeft een zorgprofessional de taak en de verantwoordelijkheid om mensen passende zorg en ondersteuning te verlenen. Sam3 wil mensen in de eerste plaats aanspreken op hun mens zijn, de basis van alle rollen. Ze doet dit door mensen met enige afstand te laten kijken naar hun rol (len). Daardoor ontstaat ruimte  je kijk op die rol te veranderen en inspiratie de invulling ervan te veranderen. Sam3  spreekt mensen aan in hun eigen kracht, hun mens zijn en daagt hen consequent uit om in het gesprek, vanuit die basis,  te reflecteren op en nieuwe vragen te stellen over:

  1. de rol die zij hebben
  2. hoe zij die rol nu invullen, welke taken zij oppakken
  3. zou je die ook anders kunnen/willen invullen.

In onze communicatie zullen wij consequent het perspectief van mensen (los van hun rol) naar voren willen halen en op basis daarvan het handelen van mensen beïnvloeden.

Sam3 stelt in al haar werk mensen voorop. Zonder mensen kom je nergens, krijg je niet voor elkaar. Voor én bij alles wat je doet heb je mensen nodig. Zodra je mensen om je heen hebt, volgt de rest. Uitsluitend mensen bieden je de kans op een veilig en geborgd bestaan.

Voor ouders met (volwassen) kinderen met een blijvende zorg- en ondersteuningsvraag  betekent dit  vaak het verleggen van de focus op het organiseren van mensen, in plaats van het organiseren van het instrumentele (denk aan wonen, werk, onderwijs).

Ouders met (volwassen) kinderen met een blijvende zorg- en ondersteuningsvraag zullen voor het organiseren van een volwassen bestaan / zelfstandig bestaan ongeacht de beperking voor hun kind juist de focus moeten gaan leggen op het organiseren van mensen die daaraan bijdragen.  Mensen om henzelf en om hun kind.

Voor de zorgprofessional betekent het zich beperken tot de taak die zij hebben. Namelijk het faciliteren en bieden van zorgdiensten die iemand in staat stellen zijn eigen leven te leven. De zorgprofessional dient zijn “klant” vanuit het perspectief van die rol (met de daarbij behorende taak en verantwoordelijkheid). Niet meer, niet minder.

Instrumenten en diensten voegen “iets” toe aan/dragen bij aan het  leven, maar bepalen het leven niet. Het zijn essentiële randvoorwaarden. De kern blijft mensen om je heen.